From ชิมาซากิ ฮารุกะ

ยุยอยู่รุ่นเดียวกัน อายุพอกันก็จริงค่ะ แต่ช่วงแรกเราไม่ได้คุยกันเลย ระหว่างซ้อมก่อนที่จะเดบิวท์ที่เธียเตอร์ ยุยเค้ามีสภาพร่างกายไม่ค่อยดีเท่าไร ผู้จัดการก็เลยบอกให้กลับบ้านดีกว่า…เค้าก็เลยเจ็บใจจนร้องไห้ค่ะ
ตอนนั้นฉันก็เลยเอ่ยทักเค้าไป คิดว่านั่นเป็นครั้งแรกเลยค่ะที่นึกเป็นห่วงยุย เป็นเสี้ยววินาทีที่สัมผัสได้ถึงความตั้งใจอันแรงกล้าที่ตัวเองมีและที่ยุยซึ่งต้องไปกลับจากเกียวโตมีต่อ AKB48 ว่าต่างชั้นกันแค่ไหน

ยุยมีข้อดีเต็มไปหมดเลยนะคะ ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้องทุกคนรักเค้าหมด เค้าคอยดูแลคนอื่นเป็นอย่างดี ไม่เคยคร่ำครวญความอ่อนแอของตัวเองออกมาต่อหน้าคนอื่นตราบเท่าที่มันไม่ใช่เรื่องร้ายแรงมากจริง ๆ เชื่อมั่นในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าถูกต้อง มีความเข้มแข็งที่จะทดลองทำสิ่งต่าง ๆ โดยไม่คิดมากเกินไป เป็นคนรักษาเวลาโดยไม่ทำให้คนอื่นต้องวุ่นวาย เป็นผู้ฟังที่ดี ในเวลาส่วนตัวก็เป็นคนตลกมาก ส่วนนิสัยที่แอบคิดว่า…เรื่องนี้ไม่ค่อยดีนะก็คือพอเค้านอนหลับแล้วปลุกยังไงก็ไม่ยอมตื่น ห้องนอนสกปรก ตอนซ้อมกันเค้าจะดูน่ากลัวมาก ยืมถุงเท้าของคอสตูมไปก็ไม่ยอมคืน
และโดยส่วนตัวฉันรู้สึกคาใจเรื่องเหงื่อของเค้ามาก (ฮา) มีความทรงจำมากมายเลยล่ะค่ะ

วันปีใหม่ก็มาที่บ้านฉันแล้วก็ให้แต๊ะเอียฉันมาด้วย ตอนที่รู้จักกันมาเป็นปีที่ 4 แล้วเพิ่งรู้ว่าของกินที่เค้าชอบคือจิคุวะ ฉันถึงกับอึ้ง จะว่าไปแล้ว ตอนจัดปาร์ตี้วันเกิดกันก็ซื้อจิคุวะมาเพียบเลยล่ะ

ตอนที่ฉันเข้าเซมบัทสึในฐานะอันเดอร์ช่วงแรก ๆ มันไม่มีที่ที่ฉันสามารถอยู่ได้อย่างสบายใจ รู้สึกทรมานมากเลยค่ะ และในตอนนั้นเองยุยก็มักอยู่เคียงข้างฉัน คอยให้กำลังใจฉัน ตอนนั้นฉันก็เลยรู้สึกว่าเข้าใจความรู้สึกของยุยเป็นครั้งแรกเลยค่ะ เค้าเข้าเป็นเซมบัทสึก่อนใครคนอื่น ไม่สามารถพึ่งพารุ่นเดียวกันได้ โดดเดี่ยวตัวคนเดียวอย่างที่สุด แล้วยุยก็ก้าวข้ามสิ่งเหล่านั้นมาด้วยตัวคนเดียว ฉันคิดว่าเค้าเข้มแข็งเอามาก ๆ เลยล่ะค่ะ ถ้าให้บอกอะไรสักอย่างกับยุยแล้ว ก็คงต้องบอกว่า ไม่ว่าจะตอนไหนเมื่อไหร่ แค่ยุยคนเดียวเท่านั้นที่ฉันอยากให้เข้าข้างฉันค่ะ

อ๊ะ จะว่าไป เดี๋ยวนี้แต่งตัวดูดีแล้วนะ

 


From ยามาโมโตะ ซายากะ

ได้เจอกับยุยฮังครั้งแรกก็น่าจะเป็นตอนที่อัดเทปรายการ AKBING!เมื่อปี 2011ค่ะ ความประทับใจแรกคือเค้าช่างพูดแล้วก็น่ารัก เป็นคนเรียบร้อยและสง่างามมาก แต่ตอนนี้คือพูดเก่งจังเนอะ (ฮา) นิสัยเอาจริงเอาจังในทุกเรื่องของเค้านี่แหละที่ฉันคิดว่าสุดยอด  แต่เสียงหัวเราะแหลมเกินไปหน่อย ก็ไม่ค่อยจะไหวเท่าไร…. ตอนที่ได้เล่นNMB48ทัวร์ที่NHK Hall หลังจากที่ยุยฮังถูกยกเลิกการควบทีมแล้วนั่นแหละค่ะ แต่ตอนที่ยุยฮังออกมาแสดงในเพลง Dazai Osamu Wo yondaka? ตอนนั้นยังอยู่ในความทรงจำของฉันเหมือนกับที่แฟน ๆ มีเลยค่ะ

ยุยฮัง ปีนี้เราไปโคชิเอ็นด้วยกันนะ


From นากาโอะ มาริยะ

ความประทับใจแรกก็คือหน้าหม้าตรงเป๊ะ ลากกระเป๋าเดินทางอยู่เสมอเหมือนเด็กที่มาจากต่างจังหวัด ตอนแรกเราต่างก็อยู่แถวหลังสุดในกลุ่มพวกเด็กไม่ผ่าน เกิดความรู้สึกฉันมิตรประมาณว่า เราเต้นไม่ได้ก็จริง แต่โยโกยามะก็เต้นไม่ได้เหมือนกัน ในงานRHครั้งแรก ตอนที่เคงคิวเซย์ได้ร้องเพลง Tanpopo no Kesshin มีแต่ฉันกับโยโกยามะที่ไม่ได้ออกไปแสดงด้วย…. ตอนที่ได้ร้องเพลงTanpopo no Kesshinในการแสดงที่โตเกียวโดมเมื่อไม่นานนี้
ฉันรู้สึกประทับใจจริง ๆ ว่าในที่สุดก็ได้ร้องเพลงนี้ต่อหน้าแฟน ๆ มากมายซะที แล้วโยโกยามะคิดยังไงบ้างนะ?
ตอนนี้โยโกยามะเป็นกัปตันในทีมฉัน…. รู้สึกประหลาดใจเหมือนกันค่ะ ฉันไม่ค่อยออกความเห็นเกี่ยวกับทีมมากเท่าไร แต่โยโกยามะมักถามฉันว่า “มาริยากิซังคิดยังไงบ้าง?” เค้าเอาใจใส่ฉัน อยากขอบคุณมากจริง ๆ ค่ะ โยโกยามะเป็นพวกพูดอะไรชัดเจนอย่าง อันนี้เป็นแบบนี้นะ จะไม่ทำนะ ก็เลยสามารถยอมรับในสิ่งที่เค้าพูดได้ค่ะ ทั้งความไม่พอใจหรือความกลุ้มใจต่าง ๆ ฉันจะบอกกับโยโกยามะคนแรกเลย บางที ต่อให้เค้าไม่ใช่กัปตัน แต่คนแรกที่ฉันจะปรึกษาด้วยก็คงเป็นโยโกยามะนี่แหละ ฉันเชื่อมั่นในตัวเค้าขนาดนั้นเลยล่ะค่ะ เรื่องที่เค้ากินเร็วไปนิดนี่ก็ไม่ค่อยไหว…. ของกินที่อยู่ตรงหน้าโยโกยามะจะแว้บหายในพริบตาเดียวเลยนะคะ (ฮา)


From คาวาเอย์ รินะ

ความประทับใจแรกของโยโกยามะซังก็คือ “คนที่เต้นอย่างสุดชีวิต” ค่ะ ตอนนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลย ไม่ว่าจะทำอะไรก็จะพยายามอย่างสุดกำลัง ฉันเคยคิดว่าเค้าเป็นคนจริงจังมาตลอดค่ะ แต่พออยู่ด้วยกันแล้ว เกินคาดที่เค้าเล่นกวนประสาทฉันบ้าง ก็เลยคิดว่าสับสวิตช์เก่งจริง ๆ เค้าคอยดูแลเอาใจใส่รุ่นน้องเป็นอย่างดีเลยค่ะ ไม่ว่าฉันมีเรื่องอะไรก็จะคอยปรึกษาเค้าตลอด ไม่ว่าจะเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัวก็ตาม เพราะเค้าจะออกความเห็นที่คิดอย่างตรงไปตรงมาก็เลยช่วยฉันได้เยอะ แต่นิสัยเกลียดการยอมแพ้ของเค้านี่เข้าขั้นรุนแรงมากนะคะ ฉันเองก็มีนิสัยแบบนั้นอยู่เหมือนกัน
บางทีเราต่างก็ไม่ยอมลงให้กันก็เลยเกิดบรรยากาศแปลก ๆ ขึ้นมาบ้าง แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครยอม แล้วมาพูดกันทีหลังว่าเมื่อกี้เกือบจะทะเลาะกันเลยเนอะ (ฮา) วันเกิดฉันปีที่แล้วฉันต้องทำงานถึงประมาณ 4 ทุ่ม พอเสร็จก็ขึ้นแท็กซี่ แต่แล้วจู่ ๆ โยโกยามะก็ถือเค้กมาขึ้นแท็กซี่กับฉันด้วยเฉยเลยค่ะ เซอร์ไพรซ์มาก ประทับใจสุด ๆ รักโยโกยามะซังที่ทำตัวสมเป็นรุ่นพี่ที่สุดเลย วันเกิดปีนี้ก็ช่วยอวยพรอีกนะคะ


From ทาโนะ ยูกะ

โยโกยามะซังมีภาพลักษณ์เป็นคนใจดี คอยดูแลเอาใจใส่รุ่นน้องค่ะ แม้จะเคยคิดว่าเค้าเป็นคนจริงจังแล้วก็ไม่ส่งเสียงโวยวายเท่าไหร่ก็เถอะ แต่พอสนิทกันมากเข้าก็พบว่าเป็นเฮฮามากทีเดียว (ฮา) ยิ่งเวลาอยู่กับยามาโมโตะ ซายากะซังนี่ยิ่งแย่ใหญ่เลย เข้าขากันมากจนชวนให้คิดว่านี่คู่ตลกรึไง เล่นมุกตบมุกกันเป๊ะจริง ๆ (ฮา)
ในฐานะกัปตัน เค้าจะคอยคิดถึงเรื่องของเมมเบอร์แต่ละคน พอเจออะไรดี ๆ จะผลักให้พวกเราก้าวออกไปข้างหน้าให้ยื่นมือไปหามันเพราะเค้ามองทุกคนด้วยสายตาของคนระดับเดียวกัน ทุกคนในทีมก็เลยสนิทสนมกันดี แล้วก็ทำงานด้วยง่ายมาก ๆ ค่ะ ฉันเคยเป็นเด็กมีปัญหาแล้วก็ชอบทำให้ผู้ใหญ่ลำบากใจอยู่เรื่อย แต่พอได้สนิทกับโยโกยามะซังตอนอยู่ทีม A แล้วฉันก็เลยเปลี่ยนไป เค้าจะรับรู้เสมอในเวลาที่เรามีเรื่องกลุ้มใจ แถมยังให้คำปรึกษาด้วย ก็เลยสามารถแสดงตัวตนของตัวเองออกไปได้อย่างไม่นึกเกรงใจแล้วค่ะ ฉันอยากเป็นกัปตันนะคะ พอมองโยโกยามะซังที่คอยเอาใจใส่คนรอบข้างไปพร้อมกับพยายามทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริงแล้ว ฉันก็คิดว่าอยากเป็นคนแบบนี้ให้ได้บ้าง ตอนนี้แค่เรื่องของตัวเองก็เต็มกลืนแล้วก็จริง แต่สักวันฉันอยากเป็นคนที่คอยสนับสนุนเมมเบอร์รอบตัวให้ได้บ้าง โยโกยามะซังที่เปลี่ยนฉันให้กลายเป็นคนที่ดีขึ้นถือเป็นผู้มีพระคุณค่ะ


From โอชิมะ เรียวกะ

ได้เจอกันครั้งแรกตอนที่ฉันได้แสดงโคเอ็นทีม K สมัยเป็นเคงคิวเซย์ คิดว่าเค้าเป็นคนใจดีมากเลยค่ะ เคยได้ยินที่คนเค้าพูดกันมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วว่าเป็นคนที่เอาใจใส่รุ่นน้องมาก แล้วเค้าก็เป็นคนแบบนั้นจริง ๆ ตอนนี้เราเปลี่ยนทีมแล้วก็เลยไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ พอเจอกันทีฉันก็จะ “โยโกยามะซางงงงง” ทุกทีเลย การที่โยโกยามะซังจริงจังกับทุกอย่างนั่นแหละค่ะที่ฉันคิดว่าเค้าสุดยอดมาก ทักทายคนอื่นอย่างดี ทำความสะอาดก็เริ่มทำเป็นคนแรกสุด เป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับรุ่นน้องอย่างพวกเราค่ะ อ๊ะ แต่บางทีตอนเค้าคึกมาก ๆ ก็น่ารำคาญนิดหน่อยค่ะ ถึงเวลานั้นฉันก็จะทำกลบเกลื่อนด้วยการหัวเราะเอาใจไปงั้น แบบ “ฮะฮะ” แทน (ฮา) แต่ยังไงฉันก็ชอบนิสัยแบบนั้นของเค้าเหมือนกัน
มีครั้งหนึ่งที่รุ่นน้องต่างพากันก้าวหน้าขึ้นเรื่อย ๆ แต่ตัวเองกลับกลุ้มว่าไม่รู้จะทำยังไงดี ฉันก็ไปปรึกษากับโยโกยามะซังค่ะ เค้าตอบฉันอย่างจริงจังด้วย พอเค้ารับฟังที่ฉันพูดแล้วก็รู้สึกตัวเองร่าเริงขึ้นนะ รู้สึกมีความกล้าขึ้นมาด้วย
เมื่อก่อนเคยอยู่ทีมเดียวก็เลยไม่เคยคุยกันเรื่องทีมก็จริง แต่ตอนนี้เราอยู่กันคนละทีมก็เลยได้ทีมเรื่องทีมบ่อยขึ้นค่ะ
แต่เราไม่เคยไปกินข้าวด้วยกันสองคนเลยนะคะ คราวหน้าต้องไปให้ได้!


From ทาคาฮาชิ จูริ

โยโกยามะซังเป็นคนใจดีมาก ๆ ก็เลยเคยคิดเอาเองว่าเราคงเข้ากันไม่ได้ล่ะมั้ง แต่พอได้อยู่ทีม A ด้วยกันแล้ว รู้ตัวอีกทีเราก็สนิทกันสุด ๆ เลยค่ะ เค้าเผยนิสัยของตัวเองให้เห็นในหลาย ๆ ด้าน ฉันเองก็เปิดเผยนิสัยของตัวเองให้โยโกยามาะซังเห็นอย่างตรงไปตรงมาด้วยเหมือนกัน คิดว่าเป็นความสัมพันธ์ที่ดีมากเลยนะคะ คอยเอาใจใส่รุ่นน้อง แถมยังสร้างความสัมพันธ์กับคนอื่นเก่งอีกด้วย ฉันปรึกษาเค้าเยอะมากเลย ตอนนี้ก็มีรุ่นน้องเพิ่มมากขึ้น ตัวเองก็เลยต้องเอาจริงเอาจังให้มาก ๆ ก็เลยไม่ค่อยได้ให้เค้าผลักดันเท่าไรแล้ว แต่ตอนอยู่โยโกยามะทีม A เค้าสนับสนุนฉันมากจริง ๆ นะคะ ก่อนขึ้นแสดงโคเอ็นฉันร้องไห้ทุกรอบ แล้วโยโกยามะซังก็จะมาปลอบจนฉันขึ้นเวทีได้ (ฮา) ฉันร้องไห้ด้วยเรื่องไร้สาระอะไรก็ไม่รู้ ทำโยโกยามะซังต้องพลอยลำบากไปด้วย แต่ก็มีรุ่นน้องที่คอยพึ่งพาเค้าอยู่มากเหมือนกันนะคะ ปกติแล้วโยโกยามะซังจะเป็นคนใจร้อนเกินคาด เวลากินชาบูชาบูกันฉันก็จะลวกช้า ๆ แต่โยโกยามะซังจะจุ่มน้ำร้อนปุ๊บเอาขึ้นเลย เนื้อมันก็เลยหมดอย่างไวเลยค่ะ (ฮา) แล้วพอเค้าคึกมาก ๆ เข้า เสียงก็ยิ่งแหลมขึ้นด้วยนะคะ พออยู่ในร้านอาหารกันเสียงเค้าจะก้องมาก อายเลยค่ะ (ฮา) ถ้าโยโกยามะซังจบการศึกษา ฉันเองก็คงจะเลิกเป็นAKB48ด้วยเหมือนกันล่ะมั้ง เพราะงั้น ฉันจะไม่ยอมให้เค้าจบการศึกษาหรอกค่ะ!


From โคจิมะ มาโกะ

ความประทับใจแรกของโยโกยามะซังก็คือ หน้าตาเหมือนแมวยังไงไม่รู้ (ฮา) พอได้อยู่ทีมเดียวกัน เค้าก็ใจดีมาก
….ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมรุ่นน้องถึงได้ชอบโยโกยามะซังกันเยอะ เค้าจะคอยมองคนรอบตัว มีปฏิสัมพันธ์กับทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน ตอนเล่นก็จะเล่นสุด ๆ แต่ตอนทำงานก็ตั้งใจทำมาก ตอนซ้อมทัวร์แล้วทุกคนเนือย ๆ กันเค้าก็จะดุทันทีเลยค่ะ มี่จังเหมือนแม่นะ แต่โยโกยามะซังเหมือนพี่สาวเลย เป็นกัปตันที่สนิทด้วยง่ายมาก ๆ ค่ะ ส่วนเรื่องที่คิดว่าไม่ค่อยไหวนะก็คือ…. เค้ากินเร็วมากค่ะ (ฮา) ถ้าไปกินเนื้อย่างกันแล้วนั่งตรงข้ามกับโยโกยามะซังนี่จะไม่ได้กินเลยนะคะ แล้วเค้าก็รู้ตัวเองดีด้วยนะ บอกว่า “ฉันกินเร็วมากจริง ๆ นะ” แล้วก็กินต่อไป ตอนที่ไปถ่าย MVเมื่อไม่นานนี้ ฉันไปบ้านโยโกยามะซังด้วยกันกับพารูรุซังด้วยล่ะค่ะ ฉันว่าจะเล่นกับเจ้าแมวบิสุซะหน่อย แต่โยโกยามะซังกับพารูรุซังพากันหลับปุ๋ยในพริบตาเลยค่ะ ตกใจมาก (ฮา) ตอนที่เค้ามาเล่นบ้านฉัน เค้าก็ดันหลับตอนที่หนังเข้าฉากไคลแมกซ์พอดี (ฮา) โยโกยามะซังเป็นคนจริงจังก็เลยรู้สึกว่าเค้าคงสะสมความเครียดได้ง่าย ก็เลยอยากให้เค้าพึ่งทุกคนให้มากกว่านี้นะ ฉันจะสนับสนุนกัปตันไปพร้อมกับทุกคนค่ะ!

 

END


BOMB(2015-01-18)
https://twishort.com/Pc1ic

Advertisements