สวัสดีค่ะ ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะ ทาสมัตเระที่รักทั้งหลาย สบายดีมั้ย….. ส่วนเราไปติ่งมาก็สบายดีค่ะ5555555555555555555555555555555

กว่าหลุดพ้นจากกองงานมาเขียนบล็อกได้ ข้อมูลก็แทบจะไหลออกจากสมองไปหมดก่อน #ขุดหม้อ TvT

ค่ะ ก็อย่างที่จั่วหัวไป …นี่ไปติ่งมาอีกล่ะ ยังคงรักษาสถิติเจอหน้ามัตเระทุกสามเดือนได้มาตลอดระยะเวลา 9 เดือนติดต่อกัน น่ารักจริง ๆ  เรานี่ ควรรางวัลตัวเองด้วยการไปติ่งอีกรอบ -///-

อื้อ ก็อย่างที่บอกไปเมื่อเว้นท์คราวก่อนว่าตัวเองก็คงจะได้ไปโผล่ที่อีเวนท์นางแหงๆ ถ้านางจัดอีกรอบ ปรากฏว่าก็โผล่ไปจริง ๆ แหละ แต่จริง ๆ เราจะไปหาเพื่อนที่ฟุกุโอกะต่างหาก ไม่ได้จะหามัตเระหรอกนะ แต่ไหน ๆ ล่ะก็แวะ ๆ ไปหน่อย บังเอิญเก็บตั๋วได้อ่ะ  เฮ้อ มัตเระรักเราขนาดนี้เราก็ลำบากใจนะคะ / ถอนหายใจ

(หยุดความมโนแต่เพียงเท่านี้……..)

จริง ๆ  ตอนที่รู้ว่าจะจัดอีกสามที่คือเซนได ฮิโรชิม่า ฟุกุโอกะ ในใจจริง ๆ ก็อยากลองไปเซนไดดูนะ ยังไม่เคยไปเหยียบเลย 5555555555555555 แต่ที่เลือกฟุกุโอกะเพราะว่ามีเพื่อนสนิทคนนึงสมัยไปเรียนที่เกาะ (นี่เด็กคิวชูนะ อะแฮ่ม) ตอนนี้นางทำงานอยู่ที่นางาซากิ ไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่เรากลับไทย นี่คิดถึงนาง ก็เลยเลือกลงที่ฟุกุไป ได้เจอเพื่อนด้วย ได้ติ่งมัตเระด้วย คุ้มแรง<3

แล้วก็เพิ่งมารู้ตัวทีหลังว่า อ้าว นอกจากเราจะไปอีเวนท์นางรอบแรกสุดที่นาโกย่าแล้ว เรายังไปรอบสุดท้ายที่ฟุกุโอกะอีก………..เป็นคนแรกและคนสุดท้าย โอ้ ไม่คิดเลยว่ามัตเระจะรักเราขนาดนี้ เขิล /)_(\

คนเรามันต้องทาสขนาดไหนถึงจะไปดูอีเวนท์เดิม ๆ 3 รอบ #ความติ่งในเลเวลที่บิดามารดาจะต้องร่ำไห้

Screenshot_2016-03-28-17-55-33

อิแอพนี่ก็เหมือนสมุดบันทึกความติ่งเลยอ่ะ… (สมุดบันทึกความดีฉบับอัพเกรด)

ความที่รอบนาโกย่าเราพลาดแจ็กเกตไออุ่นสุดที่รักของมัตเระไป คราวนี้เลยตั้งใจมากว่าจะต้องสอยมันมาให้ได้ ถึงกับยอมสละคูปองบุฟเฟ่ต์อาหารเช้าของโรงแรมแล้วไปแทะข้าวปั้นบนบัสที่ซิ่งไปฮอลล์ (จริง ๆแล้วตื่นสายเองTvT)

อีเวนท์คราวนี้จัดที่มิไรฮอลล์ เป็นฮอลล์ที่หอยหลอดในเรื่องตำแหน่งที่ตั้งมากเพราะมันอยู่ในตึกที่คนละชื่อกัน แถมป้ายชื่อก็ไม่ค่อยเตะตา เกือบหาไม่เจอ =_= ดีนะสัมผัสถึงออร่าของโอตะรอบตัวได้เลยเดิน ๆ ตามเค้าไป อุ้ย อยู่ชั้น 4 นี่เอง เจอแต่คนบรรดาหน้าตาคุ้นเคย (….อีกนัยหนึ่งแปลว่าไปติ่งบ่อยจนจำหน้าแฟนคลับมัตเระได้แล้ว) ไปถึงประมาณสิบโมงกว่ามั้ง สตาฟฟ์ยังปิดทางขึ้นฮอลล์ไว้ พอประมาณ 11 โมงก็ปล่อยให้ทุกคนขึ้นชั้น 4 ไปต่อแถวซื้อของ

และในที่สุด …ด้วยอำนาจความติ่งนำพา…… เราก็สอยแจ็กเก็ตราคาห้าพันเยนของมัตเระมาได้แล้ว!!!!

บิดาคะ!! ลูกดีใจกว่าแอดติดมหาลัยอีก!!! TvT

CeCSrylUYAAO9HF

แต่อนิจจัง …. เสื้อผ้าสิ่งของนอกกายมันคือความไม่จีรัง …..ไม่ใช่เว้ย …. มันเป็นฟรีไซส์ทั้งหมดให้ใส่ได้ทุกเพศทุกวัยยันชายร่างยักษ์ สภาพของหญิงสาวตัวน้อย ๆ ซึ่งความสูงไม่ถึงระดับที่อยากสมัครแอร์(กี่)แค่ไหนเค้าก็ไม่รับ เมื่อใส่แจ็กเก็ตของพี่เค้าเลยเป็นงี้….

CeCZIisUUAAMzOy

นี่ขนาดถกแขนเสื้อลงมาหน่อยนึงล่ะนะ ปล่อยจริง ๆ นี่มือไม่ได้โผล่ออกไปนอกแขนเสื้อกระทั่งปลายเล็บ …………ดีจัง อุ่นถึงขั้วหัวใจ TvT

 

Screenshot_2016-03-28-17-55-46

นี่ตั๋วรอบแรก ตอนเห็นเลขที่นั่งครั้งแรกตกใจมาก …เฮ้ย RA เลยเหรอวะ นับแถวยังไงอ่ะ มันอยู่หลัง Z รึเปล่า ………ก็ทำใจว่าคงไม่ได้นั่งใกล้เท่าคราวก่อนหรอก ซึ่งพอไปเช็คจริง ๆ ก็พบว่า ….อย่างน้อยก็ใกล้กว่าที่มโนเอาไว้อยู่บ้างนะ อื้อ TvT

 

IMG_20160321_112719_825

พอเข้าไปในฮอลล์จริง ๆ ก็พบว่า ดีล่ะที่ตอนนั้นได้แถว RA …… เพราะความสูงอย่างเราถ้าไม่ได้สามแถวหน้าก็สมควรนั่ง RA ดีกว่า เพราะเป็นแถวแรกที่เป็นพื้นยกระดับ เลยได้เห็นเวทีเต็ม ๆ ตาไม่ต้องเขย่งส่องมัตเระผ่านใต้ติ่งหูของโอตะข้างหน้า =_=

ถ้าให้เทียบขนาดฮอลล์แล้ว เราว่าไดอะมอนด์ฮอลล์ที่นาโกย่าใหญ่กว่านะ อิมิไรฮอลล์นี่ดูจะเน้นความลึกมากกว่ากว้าง แถวริม ๆ นี่โคตรน่าสงสาร…นั่งแทบติดกำแพงต้องชะเง้อคอมองหามัตเระบนเวทีตลอด….

 

ตามสเต็ปท์งานมัตเระ คราวก่อนแจกโปสเตอร์นิทเช่ คราวนี้ก็แจกโปสเตอร์ละครเวที Shin Bakumatsu junjyouden กับโปสการ์ดละครทีวี Hatsukoi Geinin ของนางด้วย

ท่าด๊า

IMG_20160328_190613_530

เก็บกลับมาบ้านได้อย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนด้วยพลังทาส คราวก่อนรอบหลังจากนาโกย่า เห็นว่า นางแอบน้อยใจแฟน ๆ นิดหน่อยตอนที่ได้โปสฯนิทเช่ไปแล้วบางคนก็พับ บางคนก็ม้วนจนมันยับไปหมด นางบอกว่าจริง ๆโปสเตอร์นิทเช่อันนี้ของแรร์มากนะ ก็เลยอยากให้เก็บรักษากันดี ๆ หน่อย จากนั้นก็ชูถุงผ้าของนางขึ้นแล้วบอกว่าถ้าทุกคนซื้อถุงนี่ก็เอาโปสเตอร์ใส่กลับบ้านได้ ไม่ยับแล้วล่ะ (สรุปหาเรื่องดราม่าเพื่อขายของป่ะ…………)

 

เข้าไปในงานก็นั่งเก้าอี้ฟังเพลงดิ๊ง ๆ ด่อง ๆ ของที่มัตเระคงจะเลือกสรรเอง คิดตั้งแต่อยู่รอบนาโกย่าแล้วว่ามันคือเพลงประกอบดิสนีย์ป่ะวะ พอมาฟังรอบนี้ ….ชัดเจน เพลงดิสนีย์จริง ๆ ด้วย (หลัง ๆ ฟังเพลงดิสนีย์กล่อมนอนเลยจำทำนองได้) มาครบหลายเรื่องมากตั้งแต่เจ้าหญิงนิทรายันคิงด้อมฮาทส์ 555555555555555555555 คุณเค้าคงอยากให้แฟน ๆ ตื่นเต้นเหมือนไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์กระมัง….

นั่งรอสักพักก็มีเสียงดนตรีขึ้น เพลงแรกเป็นเพลง Akai Sweet Pea (ต้นฉบับเป็นของมัตสึดะ เซโกะ) ….สำหรับเราแล้ว เพลงนี้ติดหูเราที่สุดในบรรดาทุกเพลงที่นางร้องให้ฟังในอีเวนท์เลยนะ จนกระทั่งตอนนี้ยังฮัมเพลงนี้เป็นเสียงเป็ด ๆ ตามนางอยู่เลย 555555555

พอนางร้องเพลง บรรดาแฟน ๆ ก็จะพากันปรบมือให้จังหวะอย่างพร้อมเพรียงสมศักดิ์ศรีทาสที่น่าชื่นชม

จากนั้นก็เป็นการทักทายเล็กน้อยตามประสามาเยือนต่างถิ่น มัตเระก็บอกว่าเค้าก็เคยมาฟุกุโอกะหลายรอบแล้วแหละ แต่มาด้วยเรื่องงานล้วน ๆ เลยไม่เคยไปสถานที่ท่องเที่ยวในฟุกุโอกะเลยสักกะที่ ……..  แต่นางก็บอกว่าสำหรับนางแล้ว ฟุกุโอกะมีภาพลักษณ์เป็นดินแดนถิ่นของกินอร่อย ๆ นะ มาทีไรก็ได้กินของอร่อย ๆ ตลอดเลย (จ่ะ ของกินตลอดเว…)

แล้วนางก็ถามว่าไหน ใครเป็นคนฟุกุโอกะบ้าง ก็มีคนยกมือประมาณ 20%

จากนั้นก็ถามว่า ไหนใครเป็นคิวชูบ้างงงงง คนก็ยกมือกันพรึ่บบบประมาณ 40%

พอนางถามว่าแล้วนอกเหนือจากนี้ล่ะ ที่เหลือก็ยกกันพึ่บพั่บ ……….. (มิน่า โรงแรมมันถึงเต็มหมดทุกที่เลยว้อยTvT)

นางก็โว้วว้าวไปตามประสา หัวเราะบอก เออดี ๆ เป็นการกระตุ้นเศรษฐกิจให้ประเทศ 555555555555

แล้วก็คุยเรื่องละครบ้างเพราะนางเล่นหลายเรื่องม๊ากกกกกก นางบอกว่าเห็นมันฉายพร้อมกันงี้ แต่จริง ๆ นางถ่ายทีละเรื่องนะ แต่มันดันโปรโมตพร้อมกัน คนเลยเห็นห่วงว่านางจะสลับคาแรกเตอร์ไหวมั้ย ซึ่งนางก็บอกว่าไม่เป็นไร อย่าห่วง ถ่ายทีละเรื่องก็เลยทุ่มสมาธิให้กับตัวละครแต่ละตัวได้เต็มที่ดี   (ขอให้ทุกคนดูนิทเช่แล้วก็ไปดูฮัตสึโค่ยต่อกันนะคะ แล้วทุกคนจะพบกับสิ่งมหัศจรรย์อันดับแปดของโลก…….)

จากนั้นก็บอกเรื่องนิตยสารของคลับที่เล่มต่อไปนางประกาศรับผลงานศิลป์อะไรก็ได้ที่แสดงถึงความเป็นมัตสึอิ เรนะ จะเป็นรูปภาพก็ได้ กลอนไฮกุก็ได้ อะไรก็ได้ทำส่ง ๆ ไปเถอะ ……….. สำหรับชาวนอกเกาะอย่างเราคงจะส่งไม่ทันล่ะเพราะมันปิดรับวันที่ 31 มี.ค.นี้ …กว่าจะส่งผ่านปณ.ไทยไปศุลกากรที่เกาะ …………….T_T

ตอนเห็นครั้งแรกในเว็บนี่ มันประกาศก่อนจะมีอีเวนท์ที่ฟุกุไม่กี่วันเอง รวม ๆ ก็ไม่เกิน 2 อาทิตย์ โว๊ะ รีบจังวะ! …..(อยู่ในช่วงงานแปลเยอะมากระดับไม่อาจปลีกตัวไปแอ๊บเป็นจิตรกรได้……orz อุตส่าห์ซื้อโคปิคเฉดใหม่มา….เสียไต)

พอจะเข้าช่วงคำถามที่ให้แฟนๆส่งไปในเว็บแฟนคลับ

มัตเระก็ถามว่า ในนี้มีใครได้ส่งคำถามเข้ามาบ้าง ก็มีคนยกมือขึ้นประปราย

แต่อินี่รีบยกมือขึ้นพรึ่บ!!!!!!!!!!!! พร้อมโบกไปมากระตือรือร้น(มาก) ให้นึกท่าทางเฮอร์ไมโอนี่ยกมือรีบตอบคำถามในชั้นเรียนแล้วโดนสเนปเมินน่ะ…. แบบนั้นแหละTvT

 

มัตเระ “โอ้ ในนี้ก็พอมีอยู่บ้างแฮะ แต่ตะกี้นี้ฉันเห็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ๆ คนนึงยกมือขึ้นกระตือรือร้นสุด ๆ แถมยังยิ้มกว้างอีกต่างหาก ….รู้สึกดีใจจังเลยค่ะ”

 

………….เด็กผู้หญิงน่ารักนั่นหมายถึงเราใช่มั้ยคะ!!!!!!  เราใช่มั้ยคะ!!!!!!!!!!!

TvT พี่มองเห็นเราใช่มั้ยคะ!!!!!!!!!

แต่เราไม่เห็นลูกตากะพี่ เพราะเวลาพี่ยิ้มแล้วตาพี่ตี่มากค่ะ!!!!!!!!!!!!! (…………..)

 

(ใช่ไม่ใช่ไม่รู้ มโนไว้ก่อน……. ก็ตอนนั้นคงไม่มีใครยกมือพึ่บพั่บเท่าเราแล้วมั้ง….)

เรดาห์จับเด็กสาวของมัตเระก็ยังทำงานได้ดีไม่เปลี่ยนแปลง /ปรบมือชื่นชม

งานอีเวนท์ช่วงหลัง ๆ เปลี่ยนจากให้ MC เป็นคนสุ่มคำถามจากแฟ้ม(แบบที่นาโกย่า)มาเป็นเอาคำถามใส่กล่องให้มัตเระหยิบขึ้นมาเอง ซึ่งเราว่าแบบนี้ก็ดีนะ เพราะนางสามารถเป็นคนเลือกเองได้ว่าอยากจะตอบคำถามไหน 5555

 

Q1: จนถึงทุกวันนี้ คนที่คิดว่าน่ากลัวที่สุดคือใคร?

มัตเระ : (ตอบไวมาก) อาจารย์มากิโนะ อันนะ ………….

แฟนคลับ :  (ขำยกฮอลล์)

มัตเระ: หลายคนคงจะรู้อยู่แล้วนะคะ ตอนช่วงแรก ๆ อาจารย์สอนเต้นของ SKE คืออาจารย์มากิโนะ อันนะค่ะ ซึ่งจริง ๆ แล้วเค้าเป็นคนใจดีมากเลยนะ เป็นอาจารย์ที่ฉันรักมากที่สุดในตอนนี้เลยด้วย แต่ตอนที่ฉันได้เจอกับอาจารย์ครั้งแรกนี่ ออร่าความโหดแผ่ซ่านเลยล่ะค่ะ ……

คือตอนนั้นทุกคนต้องมารวมตัวกันซ้อมเต้นประมาณ 10 โมงเช้า แล้วเต้นแต่เพลงเดียวตลอดยันเที่ยงเลยค่ะ พออาจารย์บอกให้พักได้ ทุกคนก็แบบ เฮ้อ… ได้พักซะที …. หิวน้ำจะตายแล้ว อะไรงี้  แต่ตอนที่ทุกคนกำลังกินน้ำกันอยู่ อาจารย์แกก็โผล่มาถาม “ทำไมพวกเธอถึงมากินน้ำกันล่ะ? พวกเธอยังเต้นไม่ได้เลยนะ กล้ามาพักได้ยังไง?”

แล้วทุกคนก็อึ้ง แบบ …. ก็ไหนเมื่อกี้บอกให้พักได้ไง๊!!!TvT  จริง ๆ ทุกคนก็รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองยังเต้นไม่ได้อ่ะนะคะ 555555 ตอนนั้นนะ ฉันตะลึงไปเลยล่ะ แบบ คนคนนี้สุดยอดอ่ะ อยากติดตามคนแบบนี้ไปนี่แหละ!!!  (สายโหด…)

 

มัตเระ “ฉันชอบความเข้มงวดน่ะค่ะ ฉันคิดว่าถ้าไม่มีความรักแฝงอยู่คงไม่มีทางเข้มงวดด้วยได้เด็ดขาดเลย”

 

 

Q2: คิดว่าดาราชายคนไหนแต่งตัวดูเท่ดูชิคบ้าง?

มัตเระ: ………….. (เงียบนานมาก) เอ่อ ……ไม่รู้ แต่ช่วงนี้ฉันเริ่มแต่งตัวแบบไม่เป็นผู้หญิงเข้าไปทุกวันแล้วล่ะค่ะ55555555555 อืม ก็ชอบพวกยีนส์นะ แล้วก็ชอบดูพวกแฟชั่นเสื้อผ้าของผู้ชายด้วยเหมือนกัน ฉันก็เลยไม่ได้ยึดเอาดาราคนไหนเป็นต้นแบบโดยเฉพาะเจาะจงหรอก ก็เลือก ๆ เอาตามชิ้น ๆ แบบ ชิ้นนี้กับชิ้นนั้น เอาผสม ๆ กันไรงี้

ถ้าเป็นดาราชายที่ฉันว่าเค้าแต่งตัวเท่ดีนะ ก็คุณโทคิโอะ เคนอิจิที่เล่นละครเรื่องร้านซักรีด Atsugi laundry chigasaki ด้วยกันน่ะค่ะ ตอนเห็นเค้าใส่เสื้อเชิ้ตลายตารางสีส้มกับสีดำอยู่ตรงหน้า แล้วก็สวมหมวกด้วย…ก็โว้ว เท่มาก!! โคตรชิคอ่ะ

 

Q3: หน้าร้อนปีนี้ที่คิดเอาไว้ว่าจะทำไอ้นี่แหละ!!! คือการทำอะไร?

มัตเระ : อือ ก็มีเรื่องที่อยากทำหลายอย่างนะคะ แต่ว่าคราวนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยล่ะค่ะที่ฉันนึกอยากไปทะเลในปีนี้ ถึงแม้ว่าฉันไม่อยากจะใส่ชุดว่ายหน้าโชว์ชาวบ้านเท่าไหร่นักก็เถอะ……

แฟนคลับ : (ขำแรง)

มัตเระ : ก็มันน่าอายนี่นา….ฮือ ไม่มีใครอินตามเลยอ่ะ ……. คือฉันคิดว่าตัวเองน่าจะเข้ากับสถานที่แบบภูเขาสูง ๆ อะไรอย่างนี้มากกว่าน่ะค่ะ ก็เลยหาจุดเชื่อมโยงระหว่างตัวเองกับทะเลไม่ค่อยเจอ ตอนไปถ่าย MV ที่ทะเลทีไรนะ เวลาเดิน ๆ แถวชายหาด ลมก็ชอบพัดมาแรงมาก ทำผมหน้าม้าปลิวหมด ……..ฉันเลยไม่ค่อยมีความทรงจำดี ๆ กับทะเลเท่าไหร่นักค่ะ ….. แต่ปีนี้ฉันอยากไปทะเลนะ อยากสอบใบอนุญาตนักดำน้ำอ่ะ …อ๊ะ แต่ยังไงก็ไม่ใส่ชุดว่ายน้ำอยู่ดีหรอกนะ

แฟนคลับ : (ขำไปอีก)

มัตเระ : จะใส่แบบพวก Wetsuit (ชุดดำน้ำ) แทน 55555555555555555 คือว่านะ ฉันไม่ค่อยเข้าใจพวกผู้หญิงที่แบบ อุ๊ย เราเผลอซื้อชุดว่ายน้ำมาอีกแล้วอ้ะ อะไรงี้เลยค่ะ ฉันไม่มีกระทั่งชุดว่ายน้ำสักตัวเดียวเลยด้วยซ้ำ จะใส่ก็แค่พวกคอสตูมตอนทำงานอย่างเดียว ซึ่งก็ไม่ค่อยจะได้ใส่อีก…… จริง ๆ ก็คิดว่ามันน่ารักดีนะ แต่คิดภาพตอนตัวเองใส่เองไม่ออก

 

Q4: ถ้าเป็นเจ้านี่ละก็ กินข้าวได้สามถ้วยเลย!!

มัตเระ : ……….อะไรน้อ  ………….อะไรอ่ะ ………………..มันก็ต้อง “ข้าว” สิคะ

แฟนคลับ : 55555555555555555555555555555555555555555555555!!!!! (ปรบมือรัว)

มัตเระ : ฉันชอบข้าวค่ะ 55555555555555555

 

Q5: ชอบข้าวปั้นไส้อะไร?

มัตเระ : โอ้ อันนี้น่าสนใจ ฉันชอบไส้ไข่ปลาค่ะ พอเจอข้าวปั้นไส้ไข่ปลาทีไรเป็นได้ซื้อติดมือกลับบ้านตลอดเลย จริง ๆ ฉันชอบไข่ปลาแซลมอนมากที่สุดเลยนะ แต่ไข่ปลาแซลมอนเนี่ย ปกติเค้าจะแยก ๆ ให้มันเป็นเม็ด ๆ ใช่ม้า แต่ถ้าเป็นยวงไข่ปลาเลย มันจะมีเยื่อหุ้มคลุมให้เป็นยวงเอาไว้ด้วย เวลากินเข้าไปแล้วมันจะแตกกระจายในปากอ่ะ พอจะกินคำแรกทีไรก็ต้องมาคิดทุกทีว่าต้องกัดจากตรงไหนก่อนดี 5555 ฉันชอบไข่ปลาสุด ๆ เลยล่ะ ……..อ้าว นี่ไม่มีใครอินตามเลยเหรอ TvT

 

แฟนคลับ : (ขำแห้ง………………..)

 

Q6: เวลาต้องคุยกับคนต่างเพศอย่างผู้ชายได้ปรับความคิดตัวเองยังไงบ้าง ….พยายามเข้านะ

มัตเระ : เอ่อ …. มีพยายามเข้านะด้วย ..

แฟนคลับ : 55555555555555555555555555555555555555555555555!!

มัตเระ : ไม่ใช่นะ ฉันไม่ได้คิดว่าอีกฝ่ายเป็นผู้หญิงอะไรแบบนี้นะ ฉันคิดว่าทุกคนเป็นมนุษย์เหมือน ๆ กันหมดนี่แหละ ถ้าไปแยกแยะว่านี่ชายนะ นี่หญิงนะมันอาจจะทำให้ตัวเองจดจ่อกับอะไรแปลก ๆ จนแสดงตัวตนของตัวเองไม่ค่อยได้ ถ้าคิดว่าทุกคนเป็นมนุษย์เหมือน ๆ กันหมด แบบ ทุกคนก็เป็นมนุษยชาติเผ่าพันธุ์เดียวกันหมดนี่แหละ!! ก็น่าจะทำให้ตัวเองสานสัมพันธ์กับทุกคนได้อย่างเท่าเทียมกันนะ ยังไงก็อย่าไปคิดอะไรกับมันมากนั่นแหละ จบ!

 

Q7: พูดประโยคเร็ว ๆ ที่ลิ้นพันกันได้รึเปล่า? อย่างคำว่า โตเกียวทคคโยะคโยะขะเคียะขุ

มัตเระ  : โตเกียวฟกดกสเสดสหงว#$%@#%   ……พูดไม่ได้อะTvT

แฟนคลับ : 55555555555555555555555555555555555555555555555!!

มัตเระ  : (ขำตัวเอง) …. ฉันเป็นคนออกเสียงไม่ค่อยชัดน่ะค่ะ จริง ๆ ฉันพูดชื่อตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำนะ ทุกคนรู้ตัวมั้ยอ่ะ? อ๊ะ ไม่มีใครทันรู้สึกตัวเลยสินะ ถ้าให้พูดว่า มัตสึอิ เรนะ แบบช้า ๆ ชัด ๆ ก็พูดได้นะ แต่พอต้องพูดรัว ๆ ติดกันสามรอบมันจะกลายเป็น “มัตสึอิ แระ” ไปน่ะค่ะ…… แต่ดูเหมือนไม่มีใครทันสังเกตเลยนะเนี่ย

 

Q8: ถ้าได้บินไปบนท้องฟ้า อยากจะไปที่ไหน

มัตเระ : อวกาศ!!

แฟนคลับ : โอ้

มัตเระ :  ฉันอยากไปอวกาศ!

แฟนคลับ : ………

มัตเระ :  ..เอ๊ะ ไม่ได้เหรอ? (ขำ) อยากไปอวกาศอ่ะ อยากไปดาวอังคาร คือฉันเพิ่งดูหนังที่ไปดาวอังคารมาน่ะค่ะ ก็เลยอยากลองไปดูมั่ง

แฟนคลับ : ……….

มัตเระ : ….อ่า เราไปข้อต่อไปดีกว่า ….เอ่อ นี่ทุกคนสนุกกันดีมั้ยคะเนี่ย?

แฟนคลับ : 555555555555555555555555555555555555555!!!! (ปรบมือมันมาก)

 

Q9: มักจะพกอะไรติดตัวเวลาไปไหนมาไหนบ้าง?

มัตเระ : หูฟัง! ฉันพกหูฟังติดตัวตลอดเลยล่ะค่ะ  ถ้าไม่มีนี่ลำบากแย่เลยล่ะ ฉันอยากฟังเพลงตลอดเวลาน่ะค่ะก็เลยต้องพกหูฟังไปไหนมาไหนด้วย ….แต่ตอนเดินทางมาคราวนี้ฉันดันลืมทิ้งไว้บ้านซะงั้นอ่ะ จนกลุ้มใจหนักมากว่า จะไปซื้อหูฟังจากร้านสะดวกซื้อมาใช้แก้ขัดก่อนดีมั้ยนะ ถ้าไม่ได้ฟังเพลงนี่ใจมันมันไม่สงบยังไงไม่รู้อ่ะ ก็เลยลังเลว่าจะซื้อจากร้านสะดวกซื้อดีมั้ย แต่ตอนที่ฉันเคยใช้หูฟังจากร้านสะดวกซื้อเมื่อนานมาแล้วนะคะ ก็มีคนมาดุฉันว่าใช้ของแบบนั้นไปได้ยังไง คือ….นะ หูฟังร้านสะดวกซื้ออ่ะ …. ทุกคนคงเข้าใจเนอะ มันก็ใช้ได้แหละนะ แต่มีคนที่คิดจริงจังว่าอยากให้ทุกคนใช้หูฟังดี ๆ เวลาฟังเพลงด้วยน่ะค่ะ แล้วฉันก็โดนคนคนนั้นดุเอาว่า อย่าไปใช้ของพรรค์นั้นฟังเพลงเลย แล้วเค้าก็บอกว่าให้ซื้อหูฟังดี ๆ ที่มันราคาสูงหน่อย เสียงจะดีขึ้นเยอะ แล้วฉันก็เลยซื้อหูฟังที่ว่านั่นมาค่ะ พอฟังแล้วก็เออ เสียงดีจริง ๆ แหละ จนรู้สึกอยากขอโทษกับบรรดาเพลงที่เคยฟังมาจนถึงตอนนั้นเลย 5555555

 

Q10: เป็นพวกตอบไลน์เร็วรึเปล่า?

มัตเระ :  55555 คิดว่าไงคะทุกคน ไหนใครคิดว่าฉันตอบเร็วบ้าง?

แฟนคลับ : (ยกมืออยู่สองสามคน)

มัตเระ :  ใครว่าตอบช้า

แฟนคลับ : (ยกกัน 99.99%)

มัตเระ : เอ๊ะ ไม่จริงอ่ะะะะะ5555555555555555555555!!!!   จริง ๆ ฉันตอบไลน์เร็วจะตายไปนะ!!!!!

แฟนคลับ : (หัวเราะคิกคัก)

มัตเระ : พอมาปุ๊บก็ตอบ ๆ ไปนะ หรือมีเวลาปุ๊บก็ตอบ ๆ ไปหมดทุกอันเลย ก็คิดว่าตัวเองตอบเร็วอยู่นะ

MC : แต่ทุกคนประมาณ 95% ยกมือกันอย่างพร้อมเพรียงเลยนะคะ……

มัตเระ : คือฉันไม่ใช่คนประเภทที่จะส่งไลน์หรือเมลไปหาใครก่อนน่ะค่ะ ทุกคนก็เลยพาลคิดว่าฉันเป็นคนแบบนั้นล่ะมั้ง มันก็เป็นเรื่องจริงนั่นแหละ 5555555555 แต่ไลน์อ่ะ ถ้าเราเปิดปุ๊บ มันจะขึ้น Read ทันทีเลยใช่มั้ยล่ะ …ฉันไม่ค่อยชอบอ่ะ 5555555 ไม่ได้อะไรมากหรอกนะ แต่ถ้ามีใครส่งมาปุ๊บ แล้วมันขึ้น Read ปั๊บ เค้าอาจจะคิดว่าฉันว่างงานมากก็ได้นะ  ซึ่งฉันไม่ชอบ55555555555555 ก็ฉันตั้งใจทำงานอยู่ทุกวันเลยนะ!!!

ถ้ารีบตอบไป คนอื่นอาจจะคิดว่าฉันว่างงานมากไง 5555555 เวลาใครส่งมาก็เลยปล่อยทิ้งไว้พักนึงแล้วค่อยอ่าน อีกอย่างก็ เราจะเห็นมันขึ้นที่ Noti ว่าใครไลน์มาว่าอะไรบ้างอยู่นิดนึงใช่มั้ยล่ะ ฉันก็หมุนจอให้เป็นแนวนอน แล้วก็จะอ่านถึงขอบเขตเท่าที่มันจะอ่านได้ให้พอรู้ว่าควรจะรีบตอบทันทีเลยมั้ยน่ะค่ะ…..

แฟนคลับ : (หัวเราะคิกคัก)

มัตเระ : แล้วยิ่งช่วงนี้นะ ก็คิดบ่อย ๆ ว่าเปลี่ยนทุกอย่างให้เป็นเมลเหมือนเดิมหมดซะก็สิ้นเรื่อง!!! ลำบากจริง ๆ เล้ย

 
…..ข้อนี้เราก็แอบคิดเหมือนนางในบางทีนะ มันน่ารำคาญอ่ะ ฮือ TvT 5555555555555555555555555 /สมาคมอ่านแล้วไม่ตอบให้เพื่อนประณามด่าจนระอา

 

Q11: มีอะไรที่เริ่มกินได้ช่วงนี้แล้วบ้าง

มัตเระ : ช่วงนี้เหรอ ……..อือ เนื้อล่ะมั้ง

แฟนคลับ : (ฮือฮา)

มัตเระ : ฉันเริ่มกินเนื้อได้นิดหน่อยแล้วล่ะค่ะ ถ้าใครดูละครเรื่อง Hatsukoi Geinin ไปเรื่อย ๆ ก็คงจะรู้อ่ะนะคะว่าทำไม 555555555

 

(นี่ก็ขายของเก่งจริง……..)

 

Q12: ถ้าใช้เวทมนตร์ได้ อยากจะใช้ทำอะไร

มัตเระ : อยากได้ “ประตูไปไหนก็ได้”!!  อย่างเช่น…ตอนนี้ฉันอยู่ฟุกุโอกะใช่ม้า แล้วทาคายานางิ อากาเนะจัง….

แฟนคลับ : (หัวเราะคิกคักทันทีที่ได้ยินชื่อทาคายานางิ……)

มัตเระ : (ขำ) อื้อ อากาเนะจังเค้าอยู่โตเกียว เราก็เลยเจอกันไม่ได้ไงคะ ทำไมเราต้องคลาดกันตลอดเลยนะ! ถ้ามีประตูไปไหนก็ได้ล่ะก็ พอเปิดประตูปุ๊บ ก็โย่ว ทักทายกันได้ไง ฉันว่ามันสะดวกดีนะ 55555555 ฉันอยากได้ประตูไปไหนก็ได้มากกว่าเวทมนตร์อีก!! นี่พูดจริงนะ!! จะได้เจอคนที่อยากเจอ ได้ไปที่ที่อยากไปในทันที ดีจะตาย

 

Q13: เคยเห็นผีมั้ย?

มัตเระ : (ขำ) ไหนใครคิดว่าฉันมองเห็นผีได้บ้างคะ?

แฟนคลับ : (ยกมือกันพอประมาณ) (นี่ไม่ได้ยก….ตัวเองไม่เคยเห็นก็เลยไม่รู้ว่าคนอื่นเห็นจริง ๆ มั้ย ……….)

มัตเระ : โอ้ ก็พอมีแฮะ จริง ๆ ช่วงนี้ก็ไม่ใช่อย่างนั้นแล้วแหละ แต่ฉันเคยมีช่วงที่เห็นผีได้นะ อาจจะมีคนคิดว่าฉันโม้ก็ได้ แต่นี่เรื่องจริงนะ AKB มีเพลงที่ชื่อกิงกัมเช็คใช่มั้ยล่ะ แล้ว MV นั้นฉันก็รับบทเป็นผีน่ะ ตอนนั้นไปถ่ายทำที่โรงพยาบาลรักษาวัณโรค ซึ่งเค้าว่ากันว่ารพ.นั้นเป็นที่ถ่ายทำหนังผีอย่างจูออนอะไรทำนองนั้น มันก็เลยจะมีเหตุการณ์ลึกลับปรากฏขึ้นมาบ้าง ตอนนั้นเราก็เข้าไปในโรงพยาบาลวัณโรคนั้น แล้วฉันก็แต่งตัวเป็นผีค่ะ ทีนี้สตาฟฟ์ก็พาฉันไปอยู่ในห้องตรวจโรคที่ไม่มีคนใช้แล้ว บอกให้ฉันนั่งรออยู่ในนี้ก่อนนะ จริง ๆ ก็แหยง ๆ นะ ตัวเองแต่งตัวเป็นผีแล้วให้มานั่งรออยู่ในห้องแบบนี้คนเดียว 55555 แต่ทีนี้ทางขวามันมีอะไรก็ไม่รู้ขยับอยู่อ่ะ รู้สึกว่ามันขยับแรงมาก ฉันก็คิดว่าน่าจะเป็นแมลงสาบม้างงงง อารมณ์เหมือนมีแมลงอะไรสักอย่างไต่ไปไต่มาอยู่ตรงนั้นน่ะนะคะ ฉันก็แบบ อี๋อ่ะ ถ้าเป็นแมลงจริง ๆ ก็อี๋อ่ะ 5555 แต่ไอ้ก้อนดำ ๆ นั่นมันก็โผล่วาบบบบบขึ้นมาเป็นรูปร่างเหมือนตัวคนเลยล่ะค่ะ ฉันก็แบบ ฮือออ อย่าาา อย่าทำอะไรกันนะะะะะ ก็เลยรีบหันหน้าหนีไปอีกด้าน แต่ด้านซ้ายมือดันเป็นกระจกบานเบ้อเริ่มเลยค่ะ ……….

แฟนคลับ : 555555555555555555555555555555555555!!! (มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น)

มัตเระ : ฉันก็เลยเห็นเต็มตาเลย!!!! ทีนี้ก็รีบก้มหน้าลงภาวนาไปเร็วๆๆๆๆ อย่ามาทำอะไรกันนะๆๆๆๆ รอให้สตาฟฟ์กลับมา พอสตาฟฟ์กลับมาแล้วสิ่งนั้นก็หายวับไปเลยค่ะ ตั้งแต่ตอนนั้นก็เลยทำให้ฉันมองเห็นพวกวิญญาณอะไรขึ้นมาได้จริง ๆ นะ ….นี่จริง ๆ มีเรื่องน่ากลัวยิ่งกว่านี้อีกนะ แต่น่ากลัวอ่ะ อย่าเล่าเลย ……..

แฟนคลับ : (ขำ)

มัตเระ: อาจจะมีคนคิดว่าฉันโม้ไปเรื่อยก็ได้นะ แต่หลังจากนั้นฉันก็เห็นวิญญาณได้อยู่พักใหญ่เลยล่ะค่ะ อย่างตอนเล่นคอนไรงี้นะ ผู้ชมที่นั่งประมาณแถว 3 น่ะค่ะ บางคนฉันเคยเห็นวิญญาณกระต่ายเกาะอยู่บนไหล่เค้าด้วยนะ!!  ………………ก็น่ารักดี

 

……มัตเระนี่เป็นคนที่เล่าเรื่องผีแล้วมันกลายเป็นเรื่องตลกอ่ะ 55555555555555555555555555!!!!

 

แล้วนางก็คุยเรื่องที่พอเปิดเว็บแฟนคลับแล้ว สิ่งที่นางตกใจมากที่สุดคือมีแฟน ๆ มาเข้าคลับนางเยอะมาก พอเปิดอีเวนท์นี้ นางก็นึกว่าจะมีคนมาแค่ประมาณ 500 คนไรงี้

พี่คะ ……….โอตะแย่งตั๋วเข้างานพี่แทบจะฆ่ากันตาย…… มันคือสงครามชีวิตดราม่ากว่าโอชินอีกนะTvT

 

Q14: ถ้าให้แนะนำการคบหากับเรนะจังแล้ว ควรจะให้ระวังในเรื่องแบบไหนบ้าง?

มัตเระ  : ………….. ขี้รำคาญ

แฟนคลับ: โว้ยยยย555555555555555555555555555555555555555555!!!!!

MC: เดี๋ยวๆ แบบนั้นมันไม่ใช่ข้อควรระวังนะ 5555555

มัตเระ: อ้อ ข้อควรระวังนะ 55555555555…….เอ่อ …..อืมมมมมม คงเป็นเรื่องที่ฉันคุมอารมณ์ตัวเองไม่ค่อยได้มั้ง 5555 ไม่รู้อ่ะ ควรจะระวังอะไรดีอ่ะ 55555555 ฉันมักเผลอจริงจังกับทุกอย่างตลอดเลยค่ะ ใครเคยมาจับมือคงรู้เนอะ ฉันคงทำให้ใครหลายคนรู้สึกกลัวฉันไปเลย555555  ฉันไม่ค่อยเก็ทมุกล้อเล่นน่ะ!! ก็น่าจะเรื่องนี้มั้งที่ควรต้องระวัง พอดีฉันเป็นคนเรื่องมากกับมุกตลกน่ะค่ะ 5555555 ถ้าล้อเล่นมาแล้วมันไม่ตลกฉันก็ไม่ขำอ่ะ …ก็ช่วยระวังกันด้วยนะคะ 555555

 

Q15: ชอบเลขอะไรมากที่สุด

มัตเระ: อื้อ เมื่อก่อนฉันชอบเลข 7 นะ ก็ชื่อตัวเอง (เรนะ = 07) กับวันเกิด (27.07.1991) ก็เป็นเลข 7 น่ะแหละค่ะ แต่ตอนนี้ฉันชอบเลข 3 กับ 6 มากที่สุดเลย เพราะอะไรนะ…………..อ้อ นึกออกแล้ว!!

แฟนคลับ: อื้อๆ

มัตเระ: เอ๊ะ อะไรแล้วนะ………..

แฟนคลับ: ……………………………….

มัตเระ: เดี๋ยวๆๆๆ!!! มันอยู่ในหัวฉันเนี่ย!!! แป๊บสิ!! แต่ไม่รู้จะอธิบายยังไงดีเฉยๆ !!! คืองี้ ฉันหมายถึงเลข 3 จากรูปสามเหลี่ยมน่ะ เคยมีคนบอกฉันว่า รูปสามเหลี่ยมมีแต่ละจุดจะเชื่อมโยงถึงกันอย่างแน่นหนา เป็นรูปทรงที่บุบสลายได้ยากที่สุดแล้วน่ะ เค้าก็เลยบอกว่าเลข 3 เป็นที่ดีมากนะ ถ้าตัวเองมีเลขประจำตัวที่ดีก็จะช่วยส่งเสริมพลังด้านบวกให้ตัวเองได้ด้วย ประมาณนี้น่ะค่ะ ฉันก็เลยชอบเลข 3 กับ 6  ……….จริงๆนี่มันก็เรื่องที่ไร้สาระที่ไม่ต้องรู้ก็ได้อ่ะนะ…..

MC: ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อยเนอะ ทุกคน

แฟนคลับ: (พยักหน้ารัว)

มัตเระ : เหรอคะ………..

แฟนคลับ : (ปรบมือให้กำลังใจ) <<<<<<<<<<<ทาสนี่มันทาสจริง ๆ

 

แล้วก็มาเข้าเรื่องละครเวทีของนาง ชิน บาคุมัตสึ จุนโจว ที่นางรับบทเป็นโอคิตะ โซจิ นักดาบโคตรเมพแห่งกลุ่มชินเซ็นกุมิ ซึ่งเรื่องราวของละครจะตั้งต้นจากสมมติฐานที่ว่า “ถ้าความจริงแล้ว โอคิตะ โซจิเป็นผู้หญิงล่ะ?”  คือ ละครเวทีเรื่องนี้เป็นคอเมดี้น่ะ……มัตเระเค้าชอบเล่นหนังตลกTvT………….

ใครจองบัตรละครเวทีรอบทาสไม่ทัน ยังมีจองรอบธรรมดาวันที่ 14 พ.ค.นะคะ  จองไม่เป็นก็มาถามได้>_<!!

จากนั้นก็เข้าสู่ช่วงแนะนำของระลึกที่ขายในงาน ………..นางก็ถามว่าคิดว่ายังไงกับกู๊ดส์ของนางในรอบนี้บ้าง บางคนก็ตะโกนบอกน่ารัก ๆ แต่นางดันหูไม่ดีเลยถามกลับไปกลับมาว่าตะกี้พูดอะไรกันนะ ฟังไม่รู้เรื่องเลย………… (โถว)

ก็ของเดิม ๆ อย่างที่เคยบอกไปรอบก่อน

พอมาถึงผ้าเชียร์สีม่วงของนาง

CeCYE8cUkAAGWEx

มัตเระ : นี่ ๆ เวลาไปอีเวนท์โนกิก็พกผ้าอันนี้ไปด้วยนะ ใช้ได้เหมือนกัน

แฟนคลับ : (ขำหนักมาก)

 

จากนั้นเข้าช่วงพัก 10 นาทีเพื่อให้นางไปเปลี่ยนชุด

พอนางออกมาก็เป็นการเริ่มมินิไลฟ์ให้แฟนคลับปรบมือต้อนรับรัว

เพลงแรกในช่วงนี้คือ Yasashisa ni Tsutsumaretanara ทุกคนก็ปรบมือให้จังหวะแปะ แปะ แปะ ลัลล้าไปตามนาง ใครพกแท่งไฟมาก็ได้จังหวะควักมาโบกเอามันส์แล้ว (…………..นี่ลืมไว้ที่บ้าน เลยได้แต่ปรบมือแปะๆ orz )

จากนั้นก็เข้าเพลง Koko ni iruze เพลงจังหวะมันส์ ๆ ของ MM ทันที นางก็บอกให้ทุกคนลุกขึ้นยืนเชียร์กัน โอตะก็ร้องโอ้วๆ กระโดดเชียร์ โยกหัว สะบัดมือกันสนุกสนานประหนึ่งคอนเสิร์ตร็อค ………….เฮฮากันใหญ่

พอร้องจบ ทุกคนปรบมือให้ มัตเระก็ยิ้มเขิน ๆ บอกขอบคุณก่อนหันหลังเดินไปกินน้ำ (นานประมาณครึ่งนาทีได้ ….คงซัดไปหลายอึกมาก)

แล้วก็หัวเราะคิก ๆ คัก ๆ บ่นว่าไม่รู้ว่าจะคุยเรื่องอะไรดี ไม่เคยตั้งใจนึกเรื่องคุยจริง ๆ จัง ๆ เลยซักที 5555555555555555 ก็เลยเข้าเพลงสุดท้ายแม่มเลย…. เพลงมันส์ ๆ ร็อคๆ ให้โอตะสะใจกันอีกแล้ว
Sorairo Days ที่นางไปร้องในงานอนิเมะขาวแดงกับแก๊งสามสาวนากามัตสึทาเคะมานั่นแหละ

นางเคยบอกก่อนหน้านี้ว่า นางเคยคิดจะใช้เพลงนี้ไปร้องตอนออดิชั่น SKE นะ แต่ฝึกไปฝึกมาแล้วมันยากเกินสกิลนาง ร้องไม่ไหว ก็เลยตัดใจแล้วเปลี่ยนไปร้อง Sakura no hanabiratachi แทน …..

โอ่ย ซงซาร…..55555555555555555555555555!!!!!!!!

 

พอมินิไลฟ์จบก็เข้าสู่ช่วงจับสลากรับมอบของฝากจากมัตเระ

เนื่องจากที่นี่เป็นฟุกุโอกะ นางก็เลยซื้อของฝากจากโตเกียวมาให้ทุกคน เป็นพวงกุญแจอะไรพวกเนี้ย อย่างพวกกุญแจรูปโคมไฟแดงจากศาลเจ้าอาซากุสะเป็นต้น แล้วก็มีสมุดโน้ตที่จัดรูปร่างภายนอกเป็นแบบเดียวกับบทละครเรื่อง Hatsukoi Geinin เลย ซึ่งนางจะเขียนชื่อกับลายเซ็นให้ ชิ้นสุดท้ายเป็นโปสเตอร์พร้อมลายเซ็นขนาดควายในแคมเปญฤดูหนาวของสถานีช่องเมเทเระ (นาโกย่า)  รอบแรกเป็นเวอร์ชั่นกลางวัน

img20160202nagoyatvcampaign6

พอจับสลากจบก็เป็นอันจบงาน นางก็ต้องเตรียมตัวไปยืนส่งทุกคน

นี่ก็ตื่นเต้ล /)_(\ ว้าวๆ  จะพูดอะไรกะนางดี มีเรื่องจากบอกเยอะแยะจนไม่รู้จะพูดอะไรก่อน 55555555555555555555

พอถึงตาแถวเราเดินผ่าน นางกำลังโบกมือยิ้มขอบคุณคนนั้นคนนี้ เราก็กระโดดพรวดไปยืนตรงหน้านาง

 

นี่ : รักนะค๊าาาาาา>_<!!!!!!!  (เสียงดัง)

มัตเระ : อ๊ะ!! (ขำตาปิด) ขอบคุณน้า 55555555555555555555 (โบกมือ)

นี่: TvT งื้อ (โบกมือ)

 

เดินผ่านเสี้ยววิทาสก็รู้สึกปลื้มปริ่มหัวใจ …………………. เป็นทาสที่เข้าใจง่ายเหลือเกิน

 

หลังจากนี้ก็มีเวลาประมาณชั่วโมงนึงก่อนอีเวนท์รอบ 2  ซึ่งเรายังไม่ได้กินอะไรเป็นชิ้นเป็นอันนอกจากข้าวปั้นก้อนเดียวตอนเช้า ………. (เป็นติ่งต้องสตรองนะ….) ตอนนั้นมีทาสคนไทยคนอื่นที่ไปรอบเดียวกับเราด้วย ก็เลยมาเจอกันแล้วพากันไปกินข้าวที่ตึกข้าง ๆ รวมกลุ่มสมาคมทาสมัตเระแห่งประเทศไทย 5555555555555555555555555

ระหว่ารอข้าวมานี่ก็ปั่นจดหมายยิก ๆ (สงสัยตัวเองเหมือนกันว่าทำไมตอนนั้นไม่มีเวลาขนาดนั้นเลยนะ ……….) จนข้าวมาก็ต้องรีบกิน จดหมายก็ยังเขียนไม่เสร็จก็เลยเอาไปปั่นต่อในฮอลล์ตอนรอรอบสอง ขอบพระคุณสกิลปั่นการบ้านหน้าห้องเรียนตั้งแต่ชั้นประถมจนจบมหาลัยที่ช่วยให้เราโตมาเป็นคนที่รับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินได้ดี ข้าพเจ้าซาบซึ้งการศึกษาไทยยิ่งนัก /ปาดน้ำตา

ลายมือจังไลกกว่าปกติ 3.5 เท่า พี่คะ หนูขอโทษ …….แต่ทน ๆ อ่านไปนะคะ TvT


 

อีเวนท์ฟุกุโอกะรอบ 2

Screenshot_2016-03-28-17-55-51

รอบนี้ได้ขยับที่นั่งไปข้างหน้ากว่าเดิมนิดนึง คือได้แถว F แต่รู้สึกเสียใจในทันที่นั่งลงแล้วมีโอตะชายตัวโตนั่งอยู่ข้างหน้า หัวพี่แกในสายตาเรานี่บังมัตเระมิดเลย…… ขอความยุติธรรมด้วยค่ะ………..เราต้องการเก้าอี้เสริม……orz

เปิดงานมาสเต็ปเดิมคือเริ่มต้นด้วยเพลงอาไกสวีทพี เรามีความรู้สึกว่าพวกโอตะที่ได้นั่งติดหน้าเวทีมากเท่าไร พวกพี่แกจะยิ่งร้อนแรงมากขึ้นเท่านั้น คราวนี้เลยได้ล้อมรอบไปด้วยเสียงปรบมือให้จังหวะแบบดั๊งดัง >_<

แล้วก็เริ่มต้นทักทายพูดเกี่ยวกับฟุกุโอกะ ซึ่งก็ไม่ค่อยต่างจากรอบแรกอ่ะนะ 55555555555555555555555

แต่มีเรื่องเพิ่มเติมนิดหน่อย เหมือนว่านางเพิ่งจะนึกขึ้นได้ตอนไปพัก………..

นางเล่าว่าตอนที่นางเคยมาฟุกุโอกะรอบก่อน ที่เป็นคอนโดมทัวร์ของ AKB รอบฟุกุซึ่งเป็นคอนแกรดของชิโนดะ มาริโกะซัง นางบอกว่า หลังเวทีคอนมันจะมีพวกท่อ พวกคานเสาอะไรอยู่ด้านบน แต่ปกตินางยืนเต็มความสูงเฉย ๆ มันก็ไม่โดนหรอกนะ นางเลยเดิน ๆ ไปแบบไม่ทันระวัง แต่แล้วกลับมีอิท่ออันนึงที่มันเลื่อนระดับต่ำลงมาหน่อย นางเลยโหม่งไปเต็มเหม่ง………… ล้มหงายหลัง ต้องโดนหามพาส่งโรงพยาบาลเลย 5555555555555555555555555!!!!TvT

ก็ไปแสกนสมองที่โรงพยาบาล ตรวจเช็คอะไรเรียบร้อยก็รีบกลับมาที่คอน แต่พอมาถึงมาริโกะซามะก็ดันแกรดไปเรียบร้อยแล้ว…… โอ๊ย….นาง 555555555555555555555555555555555 มัตเระบอกเพิ่งเคยพูดเรื่องนี้ออกสื่อครั้งแรกนะเนี่ย ถ้าใครได้ดู DVD เมกกิ้งของคอนรอบนั้นคงเห็นว่านางหัวโนเลยแหละ …….

 

จากนั้นก็เข้าช่วงคำถาม นางก็ถามอีกว่าไหนใครนี้ใครส่งคำถามมาบ้าง แล้วก็วี้ดว้ายดีใจว่าเย้ มีคนยกมือเยอะกว่าแรกก่อนด้วย (ถถถถถถถถถถ)

 

Q1: อาหารที่ทำได้ดีที่สุดในตอนนี้คือเมนูอะไร?

มัตเระ: เออ  ที่เพิ่งทำเมื่อไม่นานนี้ก็เป็นแกงกะหรี่แห้งแหละ ตอนนี้เป็นเมนูประจำตัวฉันเลย ไม่ใช้ผงแกงสำเร็จรูปด้วย เริ่มทำเองตั้งแต่เครื่องเทศตั้งต้นเลยนะ ได้แกงกะหรี่แห้งอร่อย ๆ เลย

MC: คงให้รสชาติเปรี้ยวเผ็ดสินะคะ

มัตเระ: ใช่ค่ะ ๆ ก็จะใช้ผงกะหรี่ ซอสมะเขือเทศ แล้วก็อะไรอีกนะ……… เอ่อ แล้วใส่อะไรลงไปอีกนะ …….

แฟนคลับ : (ขำไปอีก555555555555555555555555555555 สรุปได้ทำเองจริงๆม๊าย)

มัตเระ: เออนั่นแหละ มันก็ออกมาเป็นแกงกะหรี่อร่อยๆแล้ว!!

 

Q2: ชอบกลิ่นแบบไหนมากที่สุด

มัตเระ : อืมมมมมม มันก็แล้วแต่กรณีนะ ถ้าเป็นผู้หญิงฉันก็อยากได้กลิ่นหอม ๆ หวาน ๆ น่ะค่ะ ฉันชอบเด็กผู้หญิงที่มีกลิ่นเหมือนขนมหวานน่ะ  (พี่จะกินเค้าเหรอคะ……….)  แต่ถ้าเป็นผู้ชายนี่ไม่ต้องมีกลิ่นหรอก ไม่ต้องใส่น้ำหอมจะดีกว่า แต่ฉันชอบกลิ่นธรรมชาตินะ แบบอโรมาไรงี้ เลยทำกลิ่นที่ห้องตัวให้เป็นกลิ่นแบบสดชื่น ๆ …ส่วนกลิ่นที่ไม่ชอบนี่คงจะเป็นน้ำหอมกลิ่นสังเคราะห์ล่ะมั้ง ไม่ค่อยถูกกับมันเท่าไหร่

 

Q3: เป็นคนประเภทชอบเล่นกับเด็กรึเปล่า?

มัตเระ: ….ยังไงดีนะ อย่างเวลาอยู่กับคนอื่น ๆ แล้วมีเด็กเล็กอยู่คนนึง พวกคนก็จะกรูเข้าไปเล่นกับเด็กใช่มั้ยคะ แบบ อ๊าน่ารักจังเลย แต่ฉันจะแค่ อื้อ น่ารักดีนะ แล้วถอยออกมาก้าวนึง ยืนดูเค้าเฉย ๆ น่ะค่ะ เพราะถ้าฉันเป็นเด็กแล้วมีทุกคนมารุมใส่แบบนั้นคงไม่ชอบใจเท่าไหร่เหมือนกัน  555555555555555

ก่อนหน้านี้ที่ถ่ายละครเรื่อง Nagoya yuki saishuu ressha มีเด็กเล็กอยู่คนนึงล่ะค่ะ แล้วตอนพักเค้ามานั่งบนตักฉันด้วย เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่มีเด็กมานั่งบนตัก รู้สึกดีใจม๊ากมาก ทำให้ฉันคิดว่า …อาห์ …อยากกลายเป็นคุณยายไว ๆ จัง อยากเอ็นดูเด็กให้เยอะ ๆ เลย…55555555555

 

โอตะชายข้าง ๆ : …….ไม่!! อย่าเชียวนะ!!!

(โถวว……………….)

 

Q4: เวลาเจอคนน่ารัก ๆ แล้วมักใจเต้นตลอดเลย ควรทำไงดี?

มัตเระ : ก็ใจเต้นไปสิ ไม่เห็นเป็นไรเลย 5555555555555

แฟนคลับ : (ขำแรง)

มัตเระ: ช่วงนี้นะคะ เวลาฉันเห็นรูปเด็กผู้หญิงน่ารัก ๆ ในทวิตเตอร์ทีไรก็จะกดฟอลทันทีเลยล่ะค่ะ ชอบรูปไหนก็เซฟลงมือถือไว้หมด เด็กผู้หญิงน่ารัก ๆ มันดีต่อใจน่ะค่ะ ❤

 

…………..โอ่ย รู้สึกเกลียดพี่คนนี้อย่างบอกไม่ถูก 5555555555555555555555555555555555 TvT

 

Q4: จำบทละครกับจำท่าเต้น อันไหนยากกว่ากัน

มัตเระ : จำบทละครยากกว่า! เพราะว่าท่าเต้นมันมีรูปแบบตายตัวที่ถูกกำหนดไว้แล้ว ถ้าซ้อมไปเรื่อย ๆ ก็เต้นได้เอง แต่กับบทละครเนี่ย มันต้องใช้อารมณ์ ใช้บรรยากาศแล้วก็การตีความด้วย บางทีการตีความของผู้กำกับกับของตัวเองไม่เหมือนกันก็มี ต้องมาแก้เอาทีหลัง ฉันเลยรู้สึกว่าการจำบทละครมันยากกว่าน่ะค่ะ

 

Q5: อาจารย์มักจะเขียนเรื่องอะไรลงในสมุดพกแจ้งผู้ปกครอง?

แฟนคลับ : (ขำนำไปล่ะ 555555555555555555555555555555555555)

มัตเระ : (หัวเราะเขิน) แต่เกรดฉันดีนะคะ!!

แฟนคลับ :  ……เอ๋ (อย่างพร้อมเพรียง)

มัตเระ : จริงๆนะ!! นี่พูดจริง เรื่องจริง!! จริงๆนะ!!!   (ทำไมพี่ต้องย้ำขนาดนี้…………)

ก็ตอนสมัยม.ต้นอ่ะ ….เอ้อ คือจริง ๆ ฉันไม่ค่อยชอบไปโรงเรียนหรอก แต่เวลาสอบก็ตั้งใจอ่านหนังสือเหมือนกันนะ เกรดก็เลยโอเค สมัยประถมก็เคยได้เกรด 5 หมดทุกวิชาเลยด้วยนะ (โรงเรียนญี่ปุ่นมี 5 เกรด = เกรด 4 บ้านเราเนี่ยแหละ) แต่สมัยประถม อาจารย์มักจะเขียนรายงานผู้ปกครองลงในสมุดพกฉันบ่อย ๆ ว่า “เป็นคนมีฝีปากดีเกินไป” ล่ะค่ะ 55555555555555555555555555   คือตอนประถมจะมีการจัดแข่งอภิปรายให้ถกกันเรื่องนั้นเรื่องนี้ใช่มั้ยคะ ตอนนั้นเป็นเรื่องดินสอ มีทีมดินสอกดกับทีมดินสอไม้ คนส่วนใหญ่ในห้องประมาณ สามสิบกว่าคนในจำนวนคนทั้งหมด 40 คนก็จะไปอยู่ทีมดินสอกดกันหมดด้วยเหตุผลว่า ดินสอไม้เป็นต้นเหตุของการตัดไม้ทำลายป่าอะไรงี้  ทีมดินสอไม้ก็มีอยู่ไม่กี่คนเอง  แล้วนิสัยฉันมันพวกขวางโลกอยู่แล้ว ชอบจงใจไปอยู่ฝั่งที่มีคนน้อย ๆ ก็เลยไปอยู่ทีมดินสอไม้ แล้วก็โต้วาทีแข่งกัน สุดท้ายทีมดินสอไม้ของฉันก็ชนะทีมดินสอกด คนจากทีมดินสอกดประมาณสามสิบคนเลยย้ายมาอยู่ทีมดินสอไม้

พอฉันเห็นว่าคนในทีมเพิ่มขึ้นแล้ว ก็เลยแบบ ไม่เอาล้ะ ฉันไปทีมดินสอกดดีกว่า บ๊ายนะทุกคน 5555555555555555555555555555555555

 

แฟนคลับ : (โคตรเฬว5555555555555555555555555555555555555555555555)

 

มัตเระ : (ขำ) ก็มีเรื่องแบบนี้อยู่ประมาณ 3 รอบได้ อาจารย์ก็เลยพูดกับฉันว่า “เธอเลิกทำตัวแบบนี้ซะทีได้มั้ย” น่ะค่ะ 555555555555555555555555555555 ปกติแล้วเวลาอยู่ในโรงเรียน เวลาพักกลางวัน ฉันไม่ค่อยจะคุยกับชาวบ้านเท่าไรนะคะ แต่พอมีแข่งโต้วาทีเมื่อไหร่นี่ จะพ่นๆๆๆๆ ออกไปได้ตลอดเลย

MC : แสดงว่ามีพรสวรรค์ในการทำให้คนอื่นยอมรับได้นะ

มัตเระ : ฉันมันคนนิสัยไม่ดีน่ะค่ะ 5555555555555555555555

 

 

Q6: สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าชีวิตในตอนนี้คืออะไร?

มัตเระ : อื้อหือ ….คำถาม

แฟนคลับ : (ขำ)

มัตเระ : ก็คงจะเป็น….หมาที่เลี้ยงอยู่ที่บ้านล่ะนะ สำคัญยิ่งกว่าชีวิตเลย เวลาแม่ถามว่า “ไม่กลับมาบ้านหน่อยเหรอ” ฉันก็จะตอบว่า “อืม…. งั้นเดี๋ยวกลับไปหารูบี้แล้วกัน” 55555555555

 

แล้วก็พูดเรื่องละครเวทีชินบาคุมัตสึจุนโจวของนางอีก

มัตเระ : เรื่องนี้มีอะไรเยอะแยะทั้งฉากแอ็คชั่น แล้วก็ เอ่อ……. นั่นแหละ เอาเป็นว่าจะพยายามแล้วกันค่ะ

 

พี่หมายถึงไอ้ฉากเลิฟซีนโคตรโหดนั่นใช่มั้ยคะ!!!!!!!55555555555555555555555555555555555555 TvT

อื้ม จะฉากอะไรน้องก็จะไปดูนะคะ น้องสนับสนุนพี่เสมอ………..  / มองรายการบัญชีที่โดนตัดค่าบัตรไป 6 ใบถ้วน

 

จากนั้นก็เข้าสู่ช่วงแนะนำกู๊ดส์เหมือนเดิมซึ่งไม่รู้จะแนะนำไปทำไม เพราะของลิมิเต็ดมันขายหมดเกลี้ยงไปแล้ว 555555555555555555555555555555555555555555555  (แต่ยังมีของที่ขายทางออนไลน์อยู่นะคะ >_<)

 

พอขายของจบก็พัก 10 นาที

 

พอพักเสร็จก็นางก็ออกมาเปิดมินิไลฟ์ บอกขอร้องเพลงนิดนึงนะ ตามลิสท์รายการเพลงเดิมเหมือนรอบแรก โอตะก็ยังวู้วว้าวปรบมือให้จังหวะไปตามประสาทาสที่ดี พอร้องจบ นางก็ถามว่าเป็นไง สนุกมั้ย

แฟนคลับ : สนุกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!

มัตเระ: อีเวนท์รอบนี้เป็นรอบสุดท้ายแล้วล่ะนะคะ

แฟนคลับ : (; _ ;……)

มัตเระ : นี่ฉันยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงพกแท่งไฟมาเยอะขึ้นทุกที5555555555555555555555 นี่พกกันเป็นดินสอกดไปแล้วเหรอ

แฟนคลับ : (ขำ)

แล้วนางก็เริ่มการแซะตัวเองอย่างเคยว่าเก๊าร้องเพลงไม่เก่งนะ>_< แต่เค้าจะร้องให้พวกตัวเองฟังแค่ในอีเวนท์แหละ ถึงจะร้องได้กากๆ  แต่ก็ช่วยฟังกันหน่อยนะ แฟนคลับก็พยักหน้าตอบนาง อื้อๆ ได้ๆ ฟังจ่ะฟัง กากแค่ไหนก็จะฟัง

 

มัตเระ : “เดี๋ยว!!! ไอ้อื้อๆ แบบนั้นนี่หมายความว่าไง!!!!!!55555555555555555555555555 หยุดเลยนะ!!!!”

 

เอ่าก็พี่ถามอ่ะ………..ความจริงไม่มีใครสักคนบอกว่าพี่ร้องกากนะ พี่พูดของพี่เองนะ!!!! TvT
บ้าจริง ผู้หญิงคนนี้ 55555555555555555555555555555555555 / ปาหมอนใส่

 

พอนางบอกว่าต่อไป(Sorairo Days)จะเป็นเพลงสุดท้ายล่ะนะ แฟนคลับก็พากันโห่ใส่นาง

 

มัตเระ : เอ้า!! ก็เราเตรียมเพลงมาแค่นี้อ่ะ!!!!! ให้ทำไงอ่ะ!!!!  

 

เหวี่ยงแฟนคลับไปอีก…………………….คนอะไร…….

ความจริงพี่มาร้องแบ๊ะๆบ้าๆอะไร ทาสก็ฟังพี่ทั้งนั้นแหละ ไม่ต้องซ้อมมาก็ได้ 5555555555555555555555555

 

พอร้องจบก็มีปราศรัยเล็ก ๆ น้อย ๆ นางแอบกระซิบบอกว่า ถ้ามีจำนวนแฟนคลับในเว็บเพิ่มขึ้นมากพอก็อาจจะมีการจัดทัวร์ไปเที่ยวกันก็ได้นะ …………..พหวีดดดดดดดดดดดด

 

ไปค่ะ …ไปแนะนำเพื่อนบ้านลูกหลานญาติพี่น้องมาให้เป็นทาสกันให้หมด!!!!!!!!

 

ปิดท้ายด้วยการจับสลากของฝากจากนางเช่นเคย ซึ่งก็เป็นของแบบเดิมกับรอบที่แล้วเป๊ะ ๆ เปลี่ยนแต่โปสเตอร์ของเมเทเระจากเวอร์กลางวัน เป็นเวอร์กลางคืน  (เราชอบเวอร์นี้>_<)

img20160202nagoyatvcampaign7 (1)

แต่ถามว่าเคยได้ของจากนางบ้างมั้ย ก็ตอบเลยว่าไม่ ….ไม่กระทั่งเฉียดแถวที่นั่ง เราคงจะไม่มีดวงทางนี้555555555555555555555555555555TvT

 

แต่ไม่เป็นไร เราได้หัวใจพี่เค้าก็พอ ❤

 

จับสลากเสร็จก็จบงานกันไป เตรียมไปเดินผ่านหน้านางเหมือนรอบแรก

นี่ก็คิดสิ่งที่จะบอกกับนางไว้ในใจแล้วนะ แต่พอเดินไปจะถึงนาง เหมือนว่าโอตะคนที่อยู่ข้างหน้าเราจะถูกอีเวนท์นางบ่อยจนนางทักว่าอัตราถูกตั๋วสูงนะเนี่ย! เราก็เลยชะงักไปแว้บนึง ลืมทุกอย่างในหัว พอนางหันกลับมาหา…..

 

นี่ : (ฉีกยิ้มใส่)

มัตเระ : (ยิ้มกลับ)

นี่ : งื้ออออTvT (ยิ้มมมมมมมมมมมมม)  (โบกมือพั่บๆ)

มัตเระ : (ยิ้มมมมมมมมมมมมมกว้างงงงงงงงงงงงจนตาหยีหน้าเหี่ยว)  (โบกมือพั่บๆ)

 

ยิ้มใส่กันแบบนั้นอยู่อึดใจหนึ่งจนการ์ดเริ่มขยับจะไล่ เราถึงรู้สึกตัวTvT55555

ก็เลยรีบบอกนางว่า “เดี๋ยวไปดูละครเวทีนะ!!!!” แล้วรีบชิ่งออกมาทันที 5555555555555555555555555555555

 

บ้าจริง เจอนางกี่ทีก็ยังไม่ชิน แบบนี้ต้องเจออีกเยอะๆ!!!!

 

แล้วจากนั้นเรานึกขึ้นได้ว่าลืมเอาจดหมายไปส่ง 555555555555555555555555555555 เลยรีบวิ่งกลับไปเอาให้สตาฟฟ์เพราะกล่องที่รับฝากของขวัญมันโดนเก็บไปแล้ว ซึ่งก็ไม่ได้มีจดหมายอย่างเดียวหรอก เราให้กิ๊ฟช็อปเป็นยางรัดผมมีหัวมิกกี้เมาส์สีม่วงกับสีชมพูให้นางไปด้วยอย่างละเส้น ล่ะเขียนบอกในจดหมายว่าเป็นของคู่กันนะ เอาอีกอันไปให้ชูริจังก็แล้วกัน เลือกสีตามใจชอบ ถึงจะรู้อยู่แล้วก็เถอะว่าจะเลือกสีอะไร 555555555555555555555555555

…………ด้วยความบริสุทธิ์ใจ นี่ไม่ได้ตั้งใจจะชิปเปอร์อะไรทั้งสิ้น ตอนซื้อก็อารมณ์ซื้อของอะ เลือกให้มัตเระอยู่ ก็นึกขึ้นได้ว่า อ๊ะ จริงสิ ให้ชูริจังด้วยดีกว่า พวกนางเจอกันบ่อยอยู่ล่ะ ตอนแรกก็คิดอยู่ว่านางจะได้เจอชูริจังวันไหนนะ ปรากฏว่าเป็นอิวันต่อมานั่นเองนี่นางมาเลิฟๆกันอวดให้คนบนทวิตเตอร์ดู ………………….=_=

นอกจากนี้ รายการวิทยุอุมาเระเตะโคโนคาตะของชูริจัง ที่เราเคยไปขอชูริจังไว้ในงานจับมือว่าเชิญเรนะซังมาเป็นเกสต์หน่อยนะ เราอยากฟัง …………ปรากฏว่า เรนะซังก็จะมาเป็นเกสต์จริง ๆ ล่ะ พหวีด……….orz

วันที่ 2 เมษานี้ ทุกคนอย่าลืมฟังกันนะ!! TvT

แล้วยังมีอีกรายการนึง原宿☆GOROちゅりカフェ ที่ฉายไปแล้ว เมื่อวันที่ 16 มีนาเนี่ย ตอนแรกมีกำหนดออกอากาศเร็วกว่านั้นนะ แต่มัตเระป่วยก็เลยต้องเลื่อนไป …..ร่วมงานกันบ่อยเหลือเกินคู่นี้ (มองบน)

 

ทีหลังจะไม่ขอล่ะ ขอแล้วได้ทุกทีเลย …….เริ่มหมั่นไส้ TvT #ทีมเพื่อนจูริโบว

 

ขอให้พลังทาสจงสถิตอยู่กับท่าน❤

ni2.jpg

 

Advertisements